Verbroedering Oud-strijders Meerhout


Het Heilig-Hartstandbeeld te Meerhout-Centrum

Heilighart standbeeld 1914-1918
 

        Einde van Wereldoorlog I – 1914 – 1918. Sommige gezinnen leefden al die jaren gescheiden of in barre omstandigheden. Om zo vlug mogelijk een einde in het zicht te krijgen, werd de devotie tot het H.Hart sterk aanbevolen door de kerkelijke overheid. Nog meer aandacht kreeg deze devotie toen na de oorlog de Spaanse griep uitbrak en veel slachtoffers eiste. Uiteindelijk werden de gelovigen verhoord, en verdween de miserie. Om God te danken wilde men in Meerhout, zoals in andere gemeente, een H.Hartstandbeeld plaatsen. Er werd ingezameld. Na heel wat strubbelingen tussen gemeentebestuur en de kerkelijke overheid werd er een ontwerp voor een prijsofferte opgemaakt.

        In wereldoorlog I sneuvelden 31 Meerhoutenaren. In andere dorpen en steden werd er een oorlogsmonument opgericht. In Meerhout ondernamen de Oud-Strijders een poging om een blijvend aandenken op te richten, in dezelfde periode als anderen, om de oprichting van een H.Hartstandbeeld ijverde. De Oud-Strijders konden zich niet met elkaar verzoenen. Een deel van hen was aangesloten bij Nationale Strijdersbond (N.S.B.), die zeer francofoon was ingesteld, een ander deel was aangesloten bij de Vlaamse Oud-Strijders (V.O.S.), ook wel een de Vossen genoemd. De bedoeling van de twee bonden stonden loodrecht tegenover elkaar. Voor de N.S.B. gold alleen de leuze “Pous la Belgique”. Maar met deze leuze waren de Vlaamse Oud-Strijders helemaal niet gediend. Zij hadden een meer christelijke leuze”Alles voor Vlaanderen, Vlaanderen voor Christus”. Deze leuze was dan weer een doorn in het oog van de anderen. Het Gemeentebestuur kwam tussenbeide: er mocht GEEN nieuw oorlogsmonument komen in Meerhout! Deze uitspraak was voor beide groeperingen een grote ontgoocheling.

        Priester Karel Cruysbergs (de latere Monseigneur) had ook vier jaar doorgebracht aan het IJzerfront als aalmoezenier, en kende het wel en wee van de Oud-Strijders. Hij stelde aan de beide verenigingen een nieuw voorstel voor. Na heel wat tegenwerkingen, ook van het Gemeentebestuur, zou het H.Hartstandbeeld er dan toch komen, zowel voor de kerkelijke overheid als voor de Oud-Strijders, en zouden de namen van de gesneuvelde er in gegraveerd worden, zonder leuzen van de Oud-Strijders.

Kenmerken van het oorlogsmonument:

Opdrachtgevers:
      Pastoor Leys en Kerkgemeenschap van St. Trudo en de parochie Meerhout-Centrum.
Bouwheer:
      Provinciale bouwmeester de heer Vandenplas uit Geel.
Beeld:
      Levensgroot Heilig Hartbeeld met gespreide armen en openslaande mantel in zuivere natuursteen “Roche de Sauvigny“.
Beeldhouwer:
      A. De Cuyper woonachtig in Antwerpen.
Voetstuk:
      Vervaardigd uit blauwe steen door de firma “Clement Jonkheer en Fils” uit Antwerpen.
Inscripties:
      -  Voorzijde: Heilig Hart van Jezus
                          Heersch over Meerhout
      -  Midden liggend gedeelte: Gegraveerde tekst aangebracht in 1946.
                                                Aan de gesneuveldenen oorlogsslachtoffers 1940 – 1945
      -  In de drie overige zijden vinden we de namen terug van de oorlogsslachtoffers uit de éérste wereldoorlog 1914 – 1918.

Rechterzijde: Achterzijde: Linkerzijde:
Meerhout – Zittaert Meerhout - Centrum Meerhout - Gestel
Leo Beyens
Frans Mellebeeckx
Frans Oeyen
Isidoor Van den Bergh
Karel Gebruers
Jan Baptist Thijs
Vincent Beyens
Isidoor Geukens
Jules Leunis
Jozef Stevens
Victor Thijs
Leonard Bastiaens
Karel Stijnen
Eduard Bosmans
Emiel Van der Voort
Jozef Wilms
Karel Nuyts
Alfons Goossens
Henry Verheyen
Frans Cools
Ferdinand Coenen
Karel Henschamps
Jozef Goossens
Alfons Lievens
Jozef Leysen
Jozef Berchmans
Petrus Mertens
Ferdinand Cuypers
Victor Swinnen
Adriaan Dox
Karel Van de Bergh

        Op Palmenzondag, 09 april 1922, om 15.00 uur werd het monument met alle eer en toewijding onthuld door een Oud-Strijder met naamafroeping van de gesneuvelde en trompettergeschal bij het spelen van de Last Post. Er was een talrijk publiek opgekomen met vooral veel leden van de “Bond van het H.Hart”. Sommige Oud-Strijders waren uit koppigheid weggebleven. Bij de naamafroeping van de gesneuvelde en het blazen van de “Last Post” vloeiden er overvloedig tranen.

Restauratie van het monument in mei 2006:

        Het H.Hartstandbeeld werd grondig opgekuist en de ontbrekende duim werd opnieuw terug geplaatst.
De namen van de oorlogsslachtoffers op een nieuwe granieten plaat gebeiteld en opnieuw verguld. De sokkel werd opgevuld met opvoegmortel. De arduinen ring op de grond werd opnieuw gerestaureerd.
De mensen die begaan zijn met monumentenzorg in onze gemeente willen wij zeker danken voor hun inzet, als ook het gemeentebestuur voor het initiatief dat genomen werd om onze monumenten een fraaie opknapbeurt te geven.
Uit respect voor alle oorlogsslachtoffers vragen wij dat deze monumenten in ere worden gehouden.


Michel VAN DE WIELE, webmaster , member of the 29 Log Bn